BAB Ⅱ * ORA KÊPÉNAKING LUPUT UTAWA SIKSANING DOSA

BAB Ⅱ * ORA KÊPÉNAKING LUPUT UTAWA SIKSANING DOSA *

Ngrumangsani luput utawa rêgêd iku lèrègé marang paniti priksa adiling kodrat.
Paniti priksa marang adiling kodrat lèrègé marang paniti priksa ing luputé dhéwé, kang aran ngrumangsani.
Yén nêmoni apa-apa kang ora ngêpénakaké ati, èlinga baé yèn iku: jaban, ora dadi barang barêng tumrap: jêron. Mungguh bab lasé: sanajan gununga njêblug lan pêranga bratayuda pisan, iya njaban.
Anané ora kêpénak marga luput, luputé: marga lali ing dhuwur iku.
Yèn nêmoni apa-apa kang ora ngêpénakaké ati, èlinga yèn kang ora ngêpénakaké ati iku iya PANGGAWÉNING ATINÉ DHÉWÉ. dudu: SING ANA SAJABANING ATI.Yèn dhasar batiné bênêr lan rêsik têmênan, mokal ora kêpénak. Mungguh rêsik mau ana rêsik tumrap: Jaban, ana rêsik tumrap: Jêron.
Yèn nêmoni apa-apa kang ora ngêpénakaké ati, èlinga yèn anané siksa saka dosa. Liré: anané ora kêpénak saka luput. Mokal mênawa ora marga dosa, utawa: mokal ana ora kêpénak marga bênêr lan rêsik. Ora susah adoh-adoh nglulur dosa kang wis klakon. Dosa saiki baé kang wus karuhan ( nalika lagi ora kêpénak baé). Dosané yaiku: déné dadak ngrasakaké sing gawé ora kêpénak, wong wis gênah ngambah dalan sing ora kêpénak, kok ora nyimpang. Apa iku dudu luput..? Rèhné luput apa ora tampa pasiksané..? Sapa ta sing préntah nglakoni gawé ora kêpénak marang ati mau..? ( ora liya ya awaké dhéwé).
Yèn nêmoni apa-apa kang ora ngêpénakaké ati, wis ora susah takon manèh: mêsthi saka lakuning atiné dhéwé sing susah, ( sabab salah pakarti), nyimpang saka bênêring bênêr, yaiku bênêr jêron, dudu: bênêr jaban. Tandhaning salah: kabuktèn ênggoné mujudaké rasa ora kêpénak iku mau.
Yèn nêmoni apa-apa kang ora ngêpénakaké ati, mangka ora bisa mupus kaya ing dhuwur mau rèhné angèl: apa ORA BISÅ iku apa dudu kaluputan..? Apa Si ORA BISA utawa Si ANGÈL, arêp dianggo gagaran nyélaki luputé..? Ora wêruh yèn Si ORA BISA lan Si ANGÈL iku wis kalêbu marang luput, têgêsé: iku wêwêngkoning luput, utawa anak putuning luput, dadi kalingané: mung saka DURUNG WÊRUHÉ baé marang luputé. Déné ora wêruh iku iya anak putuning luput manèh.
Yèn nêmoni apa-apa kang ora ngêpénakaké ati, aja mung mêruhi: sing ana sajabaning ati, Nanging mêruhana: sing ana sajroning atiné dhéwé ( Aja mung ngèling-èling SING DIRASAK-RASAKAKÉ, nanging ngèlingana: SING DIANGGO ngrasak-ngrasakaké).
Yèn nêmoni apa-apa kang ora ngêpénakaké ati, takona marang pikiré dhéwé: apa ORA KÊPÉNAK iku maèdahi..? Yèn maèdahi karuwané olèhé sêngkut nandangi. Déné yèn wis dhèngêr: ora maèdahi, mangka têka banjur ditrajang, iku salahé sapa..? Cara jabané baé wis takon mangkéné: sing maèdahi IHTIYARÉ apa GÊLANÉ..? ( Mêsthiné sing maèdahi IHTIYARÉ ).
Yèn nêmoni apa-apa kang ora ngêpénakaké ati, yèn durung kêtêmu luputé, ya isih luput anggoné nggolèki, Tandhaning luputé: ya durung bisa nêmokaké sing anjalari ora kêpénaké ati iku.
Yèn nêmoni apa-apa kang ora ngêpénakaké ati, mangla têtéla saka luputing liyan ( apa baé kang ana sajabaning ati), lan wis mupakat wong akèh yèn mêsthiné utawa bênêré ora kêpénak ( marga wis lumrah), na. ging èlinga baé yèn iku lagi aran bênêr, durung: bênêring bênêr ( sajatining bênêr) .
Kang tinuju ing layang iki: BÊNÊRING BÊNÊR, ora mung BÊNÊR baé. Bênêr imu mung tumrap jaban. Nanging bênêring bênêr iku tumrap jêron. Yèn mung trima lumrah baé, ora susah mbicara jêron, awit mundhak dipurih kang nggayuh: bênêring bênêr, kang angèling-angèl gayuh-gayuhané.
Yèn nêmoni apa-apa kang ora ngêpénakaké ati, nyobaa takon marang budiné dhéwé APA YA RASA JATI MÈLU ORA KÊPÉNAK..? RÈHNÉ WIS BÊNÊR LAN LUMRAH LAN MUPAKAT WONG SAJAGAD..Mêsthi ora ta..?, Awit rasa jati ora mêsthi nganggêp bênêr marang apa baé kang wis dianggêp bênêr dêning angên-angên, lan ora mêsthi nganggêp bêcik marang kang wis dianggêp bêcik déning rahsa.
Yèn nêmoni apa-apa kang ora ngêpénakaké ati, èlinga paribasan: "KATRÊSNAN IKU BISA MICAKAKÉ". Ora kêpénak iku asal saka KABOTAN TRÊSNA marang dhiriné. Iku kang micakaké ati. Picaking ati têgêsé: lali yèn dhiriné imu dudu bênêr-bênêring kahanan kang tinuju ing sih katrêsnané kang ngêbaki jagad.
Yèn nêmoni apa-apa kang ora ngêpénakaké ati, AWAKMU TAKONA DHÉWÉ: hé..... pangudi, kétokna gawému, sabab saiki aku lagi nêmoni kang ora kêpénak, Apa gu. ané aku ngudi kawruh batin, yèn sênêngku mung yèn: olèh apa-apa kang lumrahé nyênêngaké, utawa: susah yèn nêmoni kang nusahaké. Yèn mung lung lu rah mangkono baé, ora lèh déné ( tanpa paèdah) anggonku ngudi kawruh kabatinan.














ꦱꦶꦁꦤꦸꦭꦶꦱ꧀

Postingan populer dari blog ini

WÊWADINING RASA ( Purwaka, Pèngêt lan Pramayoga)

PURWAKA Layang WÊWADINING RASA iki jangkêpané layang JATIMURTI, kang wis naté katêrbitaké déning Toko TAN KHOEN SWIE ing Kêdiri, sèkêt taunan kapungkur. Wijudé cap-capan nganggo aksara jawa, saiki katêdhak mawa aksara Latin, supaya têbané luwih ombèr. Sarèhné isiné bab RASA, dadi ya wis samêsthiné yèn rinasaaké klawan wêninging ati. Mula sadurungé maos wêdharan iki,prayoga nyatitèkaké PRMAYOGA né sing yasa layang iki. Surabaya, 1 Syawal 1985 Masèhi. Penerbit: Yayasan DJOJOBOJO Surabaya "PÈNGÊT SAKING INGKANG DAMÊL SÊRAT PUNIKA" 1.Sabên nêmbé kawaos, kasinggahna, ampun kasèlèhakên sa1nggon-ênggon. 2.Ampun kawaos sok tiyanga, ngêmungna ingkang rêmên saèstu ngudi kawruh Kabatosan. 3.Ingkang sampun maos, sanajan mangrêtos sarta rêmêna ampun kaanggé ngêndikan kaliyan sadhéngah tiyang. Sintên ingkang kêrsa nêtêpi pêpèngêt ing nginggil punika, kalêbêt nama mundhi utawi ngluhurakên kabatosanipun piyambak. "PAMRAYOGA KANG GAWÉ LAYANG IKI Dhisik diwaca grambyangan. Di...
Baca selengkapnya

꧁ꦫꦸꦩꦱ꧂BAB Ⅳ * RUMASA

Gambar
BAB Ⅳ * RUMASA * Rumasa iku plawangan marang: BÊNÊRING BÊNÊR. RUmasa iku karêpé: mêruhi luputé utawa cacadé dhéwé.  Kaluputan utawa cacad iku mêsthi kabañjur kêlantur-lantur, YÈN ORA DIBÊNÊRAKÉ utawa DIOWAHI. mBênêraké utawa ngowahi iku ora bisa klakon, yèn ora kanthi NIYAT. Niyat iku ora bakal ana sadurungé RUMASA.  Sêpi saka rumasa: wuk tanpa dadi (ora bakal kalêksanan).  Mêruhi kaluputan utawa cacad, bisané gênah mung yèn kanthi TLATÈN LAN NASTITI.  Dadi: niyat mêruhi luputé, kanthi tlatèn lan nastiti, iku sangu angka Ⅰ tumrap wong ngudi kawruh kasunyatan. Saya kasdu lan tlatèn, tansaya cukup sangungé. Koxok baliné: xaya kurang rumasané, ndadèkaké kurang tlatèné.  Marsudi gêdhéné rumasa, apa déné kasdu lan tlåtèné nggolèki kaluputané, prayoga diprêlokaké bangêt, supaya AJA NGANTI KURANG CUKUP.  Manungsa yèn niyat kanthi têmên-têmên marsudi kawruh kasunyatan, iku pagawéyané kang ajeg: PRAYITNA lan AWAS ngulat-ulataké KARÊPÉ ing sabên d...
Baca selengkapnya

BAB Ⅲ * LARANING LUPUT LAN KAPÉNAKING BÊNÊR

BAB Ⅲ * LARANING LUPUT LAN SIKSANING DOSA * Laraning luput aranë: PANANDJANG Kêpénaking bênêr arané: GAÑJARAN Bênêr lan luput dalah kapénak lan larané, ka-aranan: KARMA, kang atêgês PANGGAWÉ lan UWOHING panggawé. Ngrumangsani luput tuwin ngakoni bênêring pangadilan, arané: panarima, têmbungé Arab: ridhå, Iku tumraping ati tumrap pangadilan kodrat. Yèn katêmbungaké nganggo basa melayu: "Sikap hati terhadap pada keadilan kodrat". Ridhå iku kang nyirnakaké panganggêp: SIKSA marang panandhang, nêtêpaké: KAPRÊLUWAN. Iya ridhå iku kang nyirnakaké panandhang ing ati, marga traping ati SARUJUK lan lakuning pangadilan. Pamarsudi marang: BÊNÊR, nyuda marang kèhing kaluputan. Katêmuning BÊNÊR mahanani: padhang lan kasantosan, yaiku kalêpasan lan kamardikan. Wong ngrêsula, ngêsah, manglah, sambat mèri lan sapanunggalané, iku asal saka: ora sarujuking traping ati karo êmpaning pangadilan. Kabèh iku ngêmu rasa: GUGAT marang êmpaning kodrat, déning dirasa ora adil. Tariké manèh: n...
Baca selengkapnya